Mahmure: Ay
ışığı, ay yüzlü güzel.
Mahire: Becerikli, hünerli.
Mahpare: Ay parçası gibi güzel.
Maide: Yemek, şölen, isa ve havarilerine gökten inen sofra.
Makbule: Kabul görmüş, beğenilmiş.
Maksude: İstek, niyet.
Manolya: Beyaz, güzel kokulu çiçekleri olan süs bitkisi olarak
yetiştirilen ağaç ve çiçekleri.
Maral: Dişi geyik, ceylan, karaca.
Mebrure: Hayır, yararlı.
Mediha: Övülmeye neden olan.
Medine: Hz Muhammed'in kabrinin bulunduğu, hacıların Mekke'den
sonra ziyaret ettikleri şehir.
Mehlika: Ay yüzlü güzel.
Mehpare: Ay parçası gibi güzel.
Mehtap: Ay ışığı, dolunay.
Mehveş: Ay yüzlü güzel.
Melahat: Yüz güzelliği.
Melda: Genç, körpe.
Melek: Tanrıyla insanlar arasında aracılık yaptığına inanılan
nurdan yaratılmış varlık, güzel huylu, sakin.
Meliha: Güzel, şirin.
Melisa: Bir tür kokulu bitki.
Meltem: Yazın karadan denize doğru esen rüzgar.
Menekşe: Koyu mor renkte açan bir süs bitkisi, koyu mor renk.
Mercan: Kayalık yerlerde koloni oluşturarak yaşayan, iskeleti
kalkerli, kırmızı renkli deniz hayvanı.
Meriç: Balkanlar'ın güneydoğusunda bir nehir.
İSİMLER
SAYFASI
|